Functiewijziging na ziekte, mag dat?
Onder omstandigheden doe je er als werknemer goed aan een voorstel tot functiewijziging te accepteren. Als het voorstel niet redelijk is, dan is er echter geen enkele reden om het voorstel aan te nemen.
Voorstel voor standplaatswijziging Saskia is beherend apotheker in Volendam. Terwijl ze een paar maanden ziek thuis zat, had haar baas een ander in vaste dienst aangenomen voor dezelfde functie. Toen Saskia weer aan het werk wilde gaan, kreeg ze een voorstel tot standplaatswijziging. Ze kon kiezen uit Alkmaar en Assendelft, waar ze haar functie kon verrichten. Voor beide standplaatsen gold echter dat ze niet als beherend apotheker in het register van de beroepsorganisatie KNMP kon worden ingeschreven, omdat er reeds een beherend apotheker voor die standplaatsen stond ingeschreven. Om deze reden weigerde Saskia het voorstel.
Geen redelijk voorstel De zaak kwam voor de rechter en deze stelde Saskia in het gelijk. Het voorstel was niet redelijk, omdat haar werkgever onder de geschetste omstandigheden geen aanleiding dan wel noodzaak had om het voorstel te doen. Saskia had tijdens haar ziekte aan haar baas laten weten dat ze waarschijnlijk binnen een paar maanden haar werk weer zou hervatten. Daarbij kwam dat de kantonrechter het niet aannemelijk achtte dat de werkgever geen tijdelijke vervanger had kunnen vinden.
Er was voor de werkgever geen rechtsgeldige aanleiding om een voorstel tot de functiewijziging te doen. Op grond daarvan kon er niet van een redelijk voorstel gesproken te worden, zodat Saskia deze ook niet hoefde te accepteren.
Algemene voorwaarden: annulering online bestelling
‘Ik heb een online bestelling van een fiets binnen drie weken geannuleerd, maar de verkoper gaat niet akkoord en wil dat ik betaal. Ik kan toch gewoon annuleren als ik nog niets heb ontvangen?’
Ja, je kunt in dit geval probleemloos de bestelling annuleren. We zullen dit toelichten.
Wet en algemene voorwaarden Bij een online aankoop gelden er twee soorten regels: de wettelijke regels voor een koop op afstand en de regels van de verkoper, dealgemene voorwaarden. De regels van de verkoper moeten voldoen aan de wettelijke regels.
Zo kan een online verkoper zich in principe op zijn algemene voorwaarde beroepen die bepaalt dat er slechts binnen 7 dagen na bestelling geannuleerd kan worden en niet meer na twee of drie weken. Echter, als deze voorwaarde afwijkt van de wettelijke bepalingen, en dat is hier het geval, dan is deze algemene voorwaarde niet rechtsgeldig: de verkoper kan zich erop beroepen maar jij bent er niet aan gebonden.
Wanneer kun je kosteloos online annuleren? De wet bepaalt dat een koper gedurende 7 werkdagen na ontvangst van het gekochte product het recht heeft om de koop ongedaan te maken. Die termijn wordt verlengd tot drie maanden, als de verkoper niet heeft voldaan aan zijn verplichting om de informatie te verstrekken die de wet voorschrijft bij een koop op afstand, de informatieplicht.
Deze regeling beschermt je als koper en geeft je de mogelijkheid om je een volledig beeld te kunnen vormen zowel van het bestelde als, aan de hand van de ontvangen informatie, van de rechten en plichten die voor jou uit de koop voortvloeien.
In bovenstaand geval is van ontvangst van de gekochte fiets geen sprake geweest. Ook dan geldt het recht om te annuleren, ongeacht de reden. Waar je als koper het recht hebt om na ontvangst van je fiets de koop te annuleren, heb je dat recht ook nog voor de ontvangst van de zaak.
Een beroep van de verkoper op de toepasselijke voorwaarden waarin is opgenomen dat bestellingen uitsluitend geannuleerd kunnen worden binnen 7 dagen na de bestelling, gaat dus niet op.
Nieuwe regels opzegging en verlenging abonnementen
Nieuwe regels zorgen er vanaf december voor dat je minder lang aan een verlenging van een abonnement vastzit.
Je bent als consument gebonden aan algemene voorwaarden van een professionele verkoper als je van tevoren is gemeld dat deze van toepassing zijn. Dit wordt de informatieplicht van de verkoper genoemd. Maar niet alle voorwaarden zijn rechtsgeldig. Dat is bijvoorbeeld het geval met voorwaarden die in de zwarte lijst worden genoemd in het Burgerlijk Wetboek. Een voorbeeld hiervan is de voorwaarde waarin een verkoper alle aansprakelijkheid voor het product uitsluit ofvolledige vooruitbetaling eist.
Onredelijk bezwarende voorwaarden Indien aan de informatieplicht is voldaan en de algemene voorwaarde niet op de zwarte lijst staat, betekent dat nog niet dat de voorwaarde ook van toepassing is. De voorwaarde kan namelijk onder omstandigheden nog steeds onredelijk bezwarend zijn. Dit is het geval als een voorwaarde op de grijze lijst staat: deze worden vermoed onredelijk bezwarend voor de consument te zijn.
Nieuwe regels Vanaf december dit jaar worden de lijsten aangevuld met regels voor automatische verlenging en opzegging van abonnementen met consumenten. Het gaat hierbij om zowel periodieke levering van zaken zoals tijdschriften en energie (NEM, Oxxio, Eneco,Energiedirect), als om diensten (zoals een abonnement op een betaalde website, het afnemen van hosting voor een website door een consument, sportschool). Voor mobiele telefonie- en internetabonnementen (Vodafone, KPN, Telfort, T-Mobile) gelden andere regels.
Wat verandert er concreet? De belangrijkste aanvullende regels zijn:
- je kunt een automatisch verlengde overeenkomst altijd met een opzegtermijn van een maand opzeggen;
- een automatisch verlengde overeenkomst voor een krant of magazine mag geen langere looptijd hebben dan drie maanden;
- je bent vrij om na de stilzwijgende verlenging zelf het opzegmoment te kiezen; de verplichting om bijvoorbeeld op te zeggen tegen de 1e van de maand is dan niet langer toegestaan;
- je kunt een overeenkomst in dezelfde vorm opzeggen als dat de overeenkomst is aangegaan: online sluiten betekent ook online kunnen opzeggen.
Mag mijn werkgever camera’s binnen het bedrijf ophangen?
‘Mijn werkgever heeft sinds kort overal in het bedrijf camera’s opgehangen. Hij zegt dat hij dit heeft gedaan om veiligheidsredenen. Mag mijn werkgever dat zo maar doen?’
Nee, je werkgever mag niet zo maar camera’s in het bedrijf ophangen. Werkgevers mogen hun werknemers slechts onder strikte voorwaarden met een camera filmen, als daar een goede reden voor is. Voor geheim cameragebruik op de werkvloer, dat wil zeggen dat de werknemers niet op de hoogte zijn of zijn gesteld van het cameragebruik, gelden aanvullende regels.
Inbreuk op privacy Hoewel bedrijven steeds vaker gebruik maken van camera’s, is dit lang niet altijd toegestaan. Als argument wordt vaak de veiligheid van de werknemers of klanten gebruikt, of het voorkomen van diefstal van goederen van het bedrijf. Geheim cameratoezicht is echter een inbreuk op de privacy van de gefilmde persoon, dus mogen camera’s slechts gebruikt worden indien aan een aantal voorwaarden is voldaan.
Voorwaarden cameragebruik Om te beginnen moet op het cameragebruik gewezen worden. Dit kan via een schriftelijke mededeling aan de werknemers of in het geval van bezoekers, middels bordjes. Indien er een ondernemingsraad binnen het bedrijf is, moet deze om toestemming voor het cameragebruik worden gevraagd. Tot slot moet een bedrijf een redelijk belang en een vooraf duidelijk omschreven doel hebben om camera’s op te hangen.
Verborgen camera Als het gaat om een verborgen camera, gelden er aanvullende regels. Eigenlijk kan een verborgen camera alleen gebruikt worden in het geval een werkgever een vermoeden heeft dat er diefstal plaatsvindt. In dat geval mogen er verborgen camera’s opgehangen worden op de plek waar de diefstal plaatsvond, en niet door het hele bedrijf.
Wet Bescherming Persoonsgegevens Als je als werknemer het vermoeden hebt dat je werkgever door cameragebruik inbreuk maakt op je privacy, dan kun je een beroep doen op de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Daarin staat onder meer hoe werkgevers om moeten gaan met persoonsgegevens van hun personeel. Zo mogen camerabeelden evenmin gebruikt worden voor een ander doel dan dat waarvoor ze zijn verkregen.
slecht onderhoud leidt tot schadevergoeding
Een verhuurder dient ervoor te zorgen dat het verhuurde goed wordt onderhouden en regelmatig wordt gecontroleerd op ernstige gebreken. Nalaten hiervan kan tot tienduizenden euro’s schade leiden.
Zowel een huurder als een verhuurder hebben elk een eigen verantwoordelijkheid voor onderhoud, reparatie en vervanging aan onderdelen van de huurwoning. Het is zaak als verhuurder te weten voor welke onderdelen de verantwoordelijkheid bij hem ligt, omdat gebrekkig onderhoud tot behoorlijke schadeposten kan leiden.
Wie doet wat? Over het algemeen geldt dat kleine reparaties ten laste komen van de huurder, grote reparaties en groot onderhoud zijn voor rekening van de verhuurder. Bovendien moet de huurder er bij kleine reparaties makkelijk bij kunnen en de reparatie moet weinig kosten met zich mee brengen. Anders is de reparatie alsnog voor rekening van de verhuurder.
Materiële en immateriële schade Indien een verhuurder geen verantwoordelijkheid neemt in zijn aandeel van het onderhoud, kan dit tot schade bij de huurder leiden. Is de verhuurder dit toe te rekenen, dan dient hij de schade van de huurder te vergoeden. Hieronder valt niet alleen materiële schade, maar onder omstandigheden ook smartengeld (immateriële schade).
Vermolmd balkon Een 84-jarige vrouw huurde sinds 1969 een woning. In 2005 stond zij op het balkon op één hoog toen de houten balustrade van het balkon afbrak en zij enige meters naar beneden viel. Ze brak vijf ribben en drie rugwervels, en liep een zware hersenschudding en een klaplong op. Daarna heeft ze enkele maanden in een instelling moeten herstellen.
Smartengeld: 34.000 euro De huurster sprak haar verhuurder aan op vergoeding van alle ziekenhuiskosten (1100 euro) én 34.000 euro aan smartengeld. Aan de hand van foto’s bleek dat het hout van het uiteinde van het dekstuk van de balustrade vermolmd was. Dit betekende dat het ongeval kon plaatsvinden als gevolg van een gebrek aan het balkonhek. Gelet op de duur van de huurrelatie was het aannemelijk dat het gebrek nog niet bestond bij aanvang van de huur.
Verhuurder aansprakelijk De verhuurder wees de aansprakelijkheid af, omdat hij regelmatig onderhoud zou hebben gepleegd. De rechter ging daar echter niet in mee: indien de verhuurder regelmatig onderhoud had gepleegd, dan was er ook periodiek buitenschilderwerk uitgevoerd aangezien dit behoort tot de verplichtingen van de verhuurder. De schilder zou dan hebben moeten zien dat de kwaliteit van het houtwerk van de balustrade terugliep en dat hier en daar reparatie nodig was. Dat dit niet was opgemerkt of uitgevoerd, moest voor rekening van de verhuurder komen.
Conclusie De verhuurder was dus aansprakelijk voor de materiële en immateriële schade van de huurster, omdat het ongeval was ontstaan door een gebrek aan een onderdeel van het gehuurde, waar de verhuurder verantwoordelijk voor is. Regelmatig onderhoud aan en controle van het gehuurde is daarom van groot belang.
Tips voor werkgevers: het ‘habe nichts’-verweer
Als een werkgever gebruik wil maken van het ‘habe nichts’-verweer om zo een hoge ontslagvergoeding te voorkomen, dan is het succes daarvan afhankelijk van een paar factoren.
In het geval een werkgever, of het minder vaak voorkomende geval de werknemer, een ontbinding van de arbeidsovereenkomst van de werknemer verzoekt, dan kan de werknemer recht hebben op een ontslagvergoeding. De werkgever kan de rechter dan verzoeken om bij vaststelling van de hoogte van de vergoeding rekening te houden met de slechte financiële situatie waar de werkgever zich in bevindt. Dit wordt het ‘habe nichts’- of ‘habe wenig’-verweer genoemd.
‘Habe nichts’ en ‘habe wenig’ In het geval van een habe nichts-verweer beroept een werkgever zich erop dat het onmogelijk is om een ontslagvergoeding te betalen, omdat hij de vergoeding financieel niet kan dragen zonder dat dit desastreuze gevolgen heeft voor de onderneming.
Indien een werkgever een ‘habe wenig’-verweer voert, stelt hij zich op het standpunt dat er alleen een geringe ontslagvergoeding betaald kan worden, omdat anders het voortbestaan van de onderneming in gevaar komt. Om één van deze verweren met succes te voeren, is het van belang dat een werkgever op een aantal zaken acht slaat.
Tip 1 De werkgever dient ervoor te zorgen dat hij zijn verweer goed onderbouwt: hij dient te stellen en aan te tonen dat er sprake is van een slechte financiële positie. Ook de onderliggende oorzaken zoals bedrijfsbeëindiging, omzetvermindering of een reorganisatie dienen uitvoerig onderbouwd te worden.
Tip 2 Een werkgever dient er daarnaast voor te zorgen dat er geen sprake is van een ongelijke behandeling tussen werknemers. Een succesvol beroep op het verweer is niet mogelijk indien onder gelijke omstandigheden de ene werknemer wel een vergoeding krijgt en de andere werknemer niet.
Tip 3 Indien een beroep op het verweer wordt gedaan, is er een kans dat de werknemer stelt en aantoont dat een andere rechtspersoon dan zijn werkgever verantwoordelijk is voor de ontslagvergoeding, doorgaans de moedermaatschappij. Dit is mogelijk indien het moederbedrijf een verklaring heeft afgegeven, waarmee door het bedrijf aansprakelijkheid voor het dochterbedrijf is aanvaard. De ontslagvergoeding komt dan ten laste van het moederbedrijf.
Webshop mag geen volledige vooruitbetaling eisen
Als je een bestelling plaatst bij een webshop, dan hoef je de factuur niet volledig vooruit te betalen. Daar heeft een webshop namelijk geen recht op.
Al eerder was Internet Bikes naar de rechter gestapt om een betaling af te dwingen van een jongen die een bestelling had geplaatst, maar bij nader inzien de bestelling (op tijd) had geannuleerd. De webshop nam daar geen genoegen mee en vond dat de jongen zijn bestelling toch moest afnemen, omdat de annulering niet rechtsgeldig zou zijn geweest. Internet Bikes werd echter in het ongelijk gesteld, omdat de jongen het recht had om zijn bestelling voor levering van het bestelde te annuleren.
Beroep op algemene voorwaarden In een vergelijkbaar geval had Internet Bikes onlangs een procedure gestart, omdat het de vooruitbetaling van een fiets wilde afdwingen nadat de besteller had geweigerd de factuur vooraf te voldoen. De plicht tot volledige vooruitbetaling stond opgenomen in de algemene voorwaarden van de webshop. Aangezien er wel was besteld maar niet betaald, beriep Internet Bikes zich op de algemene voorwaarden waar de consument aan zou zijn gebonden.
Niet rechtsgeldig De rechter in Rotterdam zag het echter anders. Ook een webshop dient zich aan de wet te houden. De algemene voorwaarde dat een consument de factuur volledig vooruit moet betalen, is niet rechtsgeldig. Geen enkel bedrijf mag op grond van die voorwaarde meer dan 50% vooruitbetaling verlangen, dus een webshop evenmin.
Let dus goed op wat de algemene voorwaarden van een webshop bepalen, als de verkoper zich daarop beroept. Je bent er als consument dus niet altijd aan gebonden.
Stop geen autosleutels in de brievenbus van de garage
Als je auto wordt gestolen omdat je je autosleutels in de brievenbus van de garage hebt gestopt, dan hoeft je verzekering niet uit te keren.
Op polissen van verzekeringsmaatschappijen zijn algemene voorwaarden van toepassing. Deze voorwaarden bepalen wat onder dekking van de verzekering valt en waar deze dekking geldt. Als op basis van deze voorwaarden toezeggingen worden gedaan, dan dient een verzekeraar zich daaraan te houden. Als er echter niet voldaan is aan de dekkingsvoorwaarden, dan hoeft de verzekering ook niet uit te keren. In geval van onenigheid tussen een verzekerde en verzekeraar, dan kan de rechter uitkomst bieden.
Voorwaarde: voldoende zorg Een vrouw had haar auto verzekerd bij Univé tegen onder meer het risico van diefstal. In het toepasselijke Speciaal Reglement Personenautoverzekering was onder meer bepaald dat de schade door diefstal en inbraak niet was niet gedekt, als de verzekerde onvoldoende zorg verweten kon worden. Van onvoldoende zorg was onder meer sprake als de autosleutels in de auto zijn achtergelaten of als de autosleutels onbeheerd worden achtergelaten.
Diefstal auto De vrouw had met haar garage een afspraak gemaakt voor reparatie en keuring van haar auto op maandag om 8.00 uur. Ze had daarom haar auto op zondag omstreeks 18.00 uur op het terrein van de garage geparkeerd. De sleutel en het kentekenbewijs van de auto gooide ze in een gesloten envelop door de brievenbus van de garage. De enveloppe was van buitenaf duidelijk zichtbaar. Toen de garage maandag open ging, was de auto gestolen.
Omdat Univé weigerde uit te keren, stelde de vrouw een vordering in. Het gerechtshof bepaalde uiteindelijk dat de vrouw onvoldoende zorg in acht had genomen, waardoor zij niet voldeed aan de eisen voor uitkering. Van belang was dat de enveloppe waarin de sleutel zich bevond van buitenaf duidelijk zichtbaar was, terwijl de brievenbus slechts bestond uit een eenvoudige gleuf in de deur, voorzien van een klep. Onder die omstandigheden had ze rekening moeten houden met de mogelijkheid van diefstal van de sleutel en daarmee van de auto op welke manier dan ook.
Het argument van de vrouw dat ze voldoende zorg in acht had genomen omdat ze de sleutel in een gesloten enveloppe had gedaan, sneed geen hout. Zoals zij zelf had verklaard, is het vrij gebruikelijk om buiten openingstijden sleutels in gesloten enveloppen in brievenbussen van garages te deponeren. Uiteraard is dat verschijnsel ook bekend bij autodieven.
Feit van algemene bekendheid Het kwam er dus op neer dat het een feit van algemene bekendheid is dat het regelmatig voorkomt dat bij garages autosleutels uit de brievenbus worden gehengeld en de daarbij behorende auto’s worden gestolen. Als je ervoor kiest je auto de avond tevoren al bij de garage af te leveren, dan moet je met de mogelijkheid van diefstal rekening houden en de gevolgen daarvan zijn in beginsel voor je eigen risico.
Geld terug voor betaalde identiteitskaart?
‘Ik heb een tijd geleden een identiteitskaart aangevraagd en moest leges betalen. Ik lees echter dat de gemeente geen geld daarvoor mag vragen. Krijg ik mijn geld nu terug?’
Antwoord:
Alleen als je eerder bezwaarschrift hebt ingediend wegens de leges die je moest betalen bij de aanvraag van je identiteitskaart, dan heb je een goede kans dat je het geld terug krijgt. We zullen dit toelichten.
Identificatieplicht in Nederland
Sinds 2005 moet iedereen vanaf 14 jaar een geldig identiteitsbewijs kunnen tonen als het bevoegd gezag daarom vraagt. Als geldig identiteitsbewijs kun je altijd een paspoort of ID-kaart gebruiken; een rijbewijs is niet in alle gevallen toegestaan. Onder bevoegd gezag wordt verstaan: politie, marechaussee en toezichthouders. Toezichthouders zijn bijvoorbeeld boswachters, belasting- en arbeidsinspecteurs. Hoewel deze personen bevoegd zijn om jou naar je identiteit te vragen, moeten ze daar wel een goede reden voor hebben. Ze mogen je dus niet zo maar om identificatie vragen als je ergens loopt of staat.
De basis voor leges
Hoewel er tot nu toe leges betaald moesten worden voor de aanvraag van een ID-kaart, heeft de Hoge Raad bepaald dat hier geen basis voor is. Volgens de Hoge Raad is de identificatieplicht voor de meeste mensen de enige reden om een identiteitskaart aan te vragen. Het belang van de overheid bij de kaart is daarmee echter groter dan het belang van de burger.
Dat is van belang, aangezien een gemeente alleen leges mag vragen voor diensten die voornamelijk een belang van een individuele burger dient, zoals een rijbewijs of paspoort. Hoewel je daarmee ook voldoet aan de identificatieplicht, dienen een rijbewijs en paspoort vooral een individualiseerbaar belang.
Bezwaar gemaakt?
De uitspraak van de Hoge Raad zal naar alle waarschijnlijkheid niet leiden tot terugbetaling van reeds betaalde leges, tenzij er tegen de leges bezwaar is gemaakt. In dat geval zal het bezwaaar in het licht van de uitspraak van de Hoge Raad bekeken worden, hetgeen waarschijnlijk tot restitutie zal leiden.
Wil je meer weten over bezwaar en beroep, neem dan contact met ons op.
UPDATE 12-9:
Sommige gemeenten gaan uit zichzelf (dus zonder dat je een bezwaarschrift hebt ingediend) toch reeds betaalde leges voor ID-kaartten terugbetalen. Een overzicht:
- Amsterdam gaat aan 50.000 inwoners de leges terugbetalen. Het betreft Amsterdammers die sinds 26 augustus 2010 een identiteitskaart hebben aangeschaft.
- Rotterdam gaat ook over tot restitutie, maar wil eerst duidelijkheid over een datum vanaf wanneer de terugbetaling zou moeten plaatsvinden. Ook Utrecht en Den Haag overwegen dit.
- Capelle aan den IJssel gaat de kosten terugbetalen aan inwoners van 14 jaar en ouder die de afgelopen 6 weken een identiteitskaart hebben aangeschaft.
- Raalte gaat leges terugbetalen aan alle inwoners van 14 jaar en ouder, die sinds 7 oktober vorig jaar een identiteitskaart hebben aangeschaft.
ontslag wegens verblijf in gevangenis
Is het redelijk om een werknemer te ontslaan omdat hij, terwijl hij reeds in dienst was, een tijdje in de gevangenis heeft doorgebracht?
Een 37-jarige werknemer was sinds 1999 in dienst als operator bij een groot Maastrichts metaalbedrijf. Sinds juni vorig jaar heeft hij echter geen werkzaamheden meer verricht, omdat hij in voorarrest zat. De rechtbank heeft hem hetzelfde jaar veroordeeld tot een gevangenisstraf van 36 maanden wegens het plegen van drie gewapende overvallen. Het vonnis is inmiddels onherroepelijk geworden.
Lastige voorgeschiedenis
Al eerder verliep het niet soepel met de man op zijn werk. Volgens zijn werkgever was de man voorafgaand aan zijn voorarrest op zijn werk volkomen zijn eigen gang gegaan, en nam hij het niet zo nauw met zijn verplichtingen. Hij verzuimde veelvuldig en kwam vaak te laat. In plaats van te werken hield hij zich op zijn werplek bezig met zijn eigen handel, en hij werd vaak bellend met zijn mobiel gezien. Na de detentie was de maat vol voor de werkgever en deze verzocht de rechter om de arbeidsovereenkomst te ontbinden.
Standpunt werkgever
De verdenking van het plegen van gewapende overvallen en de daadwerkelijke veroordeling van de werknemer had voor een schok-effect binnen het bedrijf gezorgd. De werkgever vond dat ze haar werknemers moest beschermen tegen de situatie dat zij, op het moment dat de werknemer zou terugkeren, zouden moeten samenwerken met iemand die zij niet meer vertrouwen en waar zij zich niet meer bij op het gemak voelen.
Dit laatste speelde in het bijzonder met betrekking tot een collega van de werknemer, die als getuige in de strafzaak was opgetreden en wiens vrouw door de werknemer tijdens één van de overvallen met een pistool was bedreigd.
Standpunt werknemer
De werknemer wilde na zijn detentie zijn oude werk weer hervatten. Gelet op de problemen die hij in verband met zijn strafblad mogelijk bij het zoeken van een andere baan zou vinden, diende zijn belang bij voortzetting van het dienstverband zwaarder te wegen dan het belang van zijn werkgever bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De werknemer zou binnenkort in een halfopen inrichting worden geplaatst, waardoor hij weer gedeeltelijk zijn werkzaamheden zou kunnen hervatten. Over een jaar zou hij weer volledig beschikbaar zijn. Wettelijk kader
Uit rechtspraak blijkt dat enkel een veroordeling niet voldoende is om tot beëindiging van een dienstverband te komen. Daarvoor moeten er bijkomende omstandigheden zijn, waardoor van de werkgever niet langer verlangd kan worden dat hij de werknemer in dienst houdt.
