Buitenland
Laptop gestolen
Het zou je maar gebeuren, je loopt over straat. Er komen een paar van die klote jongetjes op je aflopen en voordat je het weet ben je een laptop armer. Nou dat is dus NIET (even afkloppen) bij mij gebeurd. Maar mocht het gebeuren dan ik een handige app geïnstalleerd waardoor ik real-time kan achterhalen wie er met mijn laptop vandoor is. En om het nog leuker te maken kan ik niet alleen de locatie zien, maar ook een screenshot van wat de dief aan het doen is of ik maak gewoon een foto van hem. Met mijn interne camera.
Het is geen lang bericht maar het is wel nodig, dus lezers installeer: http://preyproject.com/
Overheid kan informatie van twitter opvragen zonder toestemming
Moet de overheid ongevraagd informatie over je internet gebruik kunnen opvragen?
Als het aan de U.S. District Court ligt zou dit gewoon moeten kunnen blijkt uit een rechtzaak betreffende drie WikiLeaks leden.
Rechter Liam O’Grady gaf aan dat de leden hun berichten zijn opgevraagd door de overheid. Het ging hier zelfs om berichten die niet zijn gepubliceerd op de Twitter account’s van de leden maar opgeslagen als concepten. De overheid heeft ongevraagd informatie ingewonnen over hun (IP) adressen, waarmee je de huidige locatie van de internet gebruiker mee kan achterhalen.
De WikiLeaks leden – Jacob Appelbaum, Birgitta Jonsdottir en Rop Gonggrijp hebben er zelf voor gekozen om via een medium als Twitter hun berichten te publiceren en gingen dus ook akkoord met de algemene voorwaardes van deze sociale dienst. Vertelde rechter Judge O’Grady.
Rechter Judge O’Grady had het drietal verboden om deze ongevraagde informatie opvraag van de overheid niet te publiceren. Het drietal reageerde fanatiek met ‘dit is tegen de algemene voorwaardes van WikiLeaks.
The Wall Street Journal gaf al eerder dit jaar aan de overheid al vaker zonder toestemming informatie van de heer Appelbaum, een computer programmeur die voor stichtingen gratis tools maakt om anoniem op internet te surfen maakt zou hebben opgevraagd.
Volgens de overheid mogen haar medewerkers via een wet ten alle tijden ongevraagd informatie opvragen indien hier een onderzoek mee kan worden versoepeld of belangrijke informatie kan worden ingewonnen. Deze wet werd voornamelijk gebruikt voor het opvragen van ipadressen en emails die langer dan 180 dagen bij een serviceprovider stonden op te vragen. In de wet wordt niet besproken hoe om te gaan met zogenaamde ‘drafts, concepten’ welke worden geplaatst op sociaal media of het gehele aspect van privacy op social media. Hierdoor kunnen Social media als Twitter, Facebook en LinkedIN zelf bepalen wat ze doen met de gevoelige informatie van jou die ze opslaan of verkopen.
Internet bedrijven en wetmakers zijn momenteel in debat of ze de zogenaamde ‘Electronic Communications Privacy Act’ moet worden aangepast naar een nieuwere versie die past bij de hedendaagse cultuur. De wet stamt namelijk nog uit 1986, voordat het internet werd ontwikkeld. ‘The Justice Department’ is van mening dat wanneer deze wet wordt veranderd dit hinder kan opleveren bij huidige en toekomstige onderzoeken naar internet terrorisme en dreigingen die via een computer worden gecommuniceerd.
‘Lekker ding’ tegen agente is geen belediging
De overheid straft geweld tegen agenten en andere personen met een publieke taak steeds strenger. Het gaat hierbij niet alleen om fysiek geweld, maar ook om bedreiging en belediging. ‘Zero tolerance’ is het motto en forse straffen zijn het uitgangspunt. Het opleggen van een twee keer zo hoge straf is geen uitzondering meer. Sinds eind 2010 eist het Openbaar Ministerie tegen daders van zulke delicten zelfs een driedubbele straf.
Verbale aggressie Belediging van agenten vormt het leeuwendeel van geweld tegen ambtsdragers. Het aantal zaken is tussen 1997 en 2008 toegenomen met ruim 600%; ruim 80% van de politiemensen heeft ooit wel te maken gehad met verbale agressie. De prijs voor dit soort geweld is hoog: een belediging komt je tegenwoordig al snel op een transactievoorstel of boete van 650 euro te staan.
Wat is belediging? Wat valt er precies onder belediging? Dat is lastig te omschrijven. Schelden bijvoorbeeld, levert meestal wel een strafbare belediging op, maar niet altijd. In veel gevallen moet de rechter zich erover uitlaten of een bepaalde toevoeging een belediging van een agent oplevert of niet. Het is onmogelijk om alle scheldwoorden in de wet op te nemen, dus wordt gesproken over een belediging als een term de strekking heeft de ander aan te randen in zijn eer en goede naam.
Omstandigheden belangrijk De omstandigheden waaronder de belediging wordt geuit, zijn erg belangrijk voor het wel of niet beledigende karaker van een uiting. Beledigingen met een ziekte erin leveren doorgaans wel vervolging (en veroordeling) op. Bij woorden als pannenkoek, barbiepop, koekenbakker, dropstaaf en mierenneuker zal een agent zich niet snel beledigd voelen, toch kan het uiten onder omstandigheden een belediging opleveren. Bij een woord als pannenkoek heb je zo’n 50% om vervolgd te worden en 50% om vrijuit te gaan.
Homofiel Ook het woord ‘homofiel’ wordt als belediging gezien. Het verweer dat het woord slechts naar een seksuele geaardheid verwijst en volgens de maatschappelijke opvatting een neutrale betekenis heeft, gaat niet op. Het gebruik van een woord dat in een bepaalde context – bijvoorbeeld bij seksuele voorlichting of in een vriendschappelijk gesprek – niet de strekking heeft iemands integriteit aan te tasten, kan dat wel degelijk doen indien het wordt gebruikt als scheldwoord en dus met het opzet om iemand te beledigen. Datzelfde geldt voor ‘wat moet je nou mafkees’.
‘Lekker ding’ daarentegen levert geen belediging op, zo lang het (als man) naar een agente wordt geuit. Wanneer het door een man naar een agent wordt geuit, dan kan dat weer anders liggen (vergelijkbaar met ‘homofiel’). In de praktijk bepalen dus met name de omstandigheden of een uiting een belediging van een agent oplevert of niet.
‘Lekker ding’ roepen tegen een agente levert geen belediging op, terwijl er bij het schreeuwen van ‘pannenkoek’ 50% kans is dat je vrijuit gaat. Wanneer is er sprake van belediging van een ambtenaar in functie?
Bron: Jurofoon
Webshop mag geen volledige vooruitbetaling eisen
Als je een bestelling plaatst bij een webshop, dan hoef je de factuur niet volledig vooruit te betalen. Daar heeft een webshop namelijk geen recht op.
Al eerder was Internet Bikes naar de rechter gestapt om een betaling af te dwingen van een jongen die een bestelling had geplaatst, maar bij nader inzien de bestelling (op tijd) had geannuleerd. De webshop nam daar geen genoegen mee en vond dat de jongen zijn bestelling toch moest afnemen, omdat de annulering niet rechtsgeldig zou zijn geweest. Internet Bikes werd echter in het ongelijk gesteld, omdat de jongen het recht had om zijn bestelling voor levering van het bestelde te annuleren.
Beroep op algemene voorwaarden In een vergelijkbaar geval had Internet Bikes onlangs een procedure gestart, omdat het de vooruitbetaling van een fiets wilde afdwingen nadat de besteller had geweigerd de factuur vooraf te voldoen. De plicht tot volledige vooruitbetaling stond opgenomen in de algemene voorwaarden van de webshop. Aangezien er wel was besteld maar niet betaald, beriep Internet Bikes zich op de algemene voorwaarden waar de consument aan zou zijn gebonden.
Niet rechtsgeldig De rechter in Rotterdam zag het echter anders. Ook een webshop dient zich aan de wet te houden. De algemene voorwaarde dat een consument de factuur volledig vooruit moet betalen, is niet rechtsgeldig. Geen enkel bedrijf mag op grond van die voorwaarde meer dan 50% vooruitbetaling verlangen, dus een webshop evenmin.
Let dus goed op wat de algemene voorwaarden van een webshop bepalen, als de verkoper zich daarop beroept. Je bent er als consument dus niet altijd aan gebonden.
Per ongeluk online vakantie geboekt
‘Ik was op internet bezig om te kijken welke aanbiedingen er waren voor een reis naar Palau. Voor ik het wist, was de boeking definitief, terwijl dat niet mijn bedoeling was. Zit ik er nu aan vast?’
Antwoord:
De wettelijke bedenktijd waarbinnen je zonder opgave van reden een product dat je hebt besteld via internet kunt annuleren, is niet van toepassing op het boeken van een vakantie of reis via internet. Dit betekent echter niet dat je altijd aan de boeking vastzit.
Per ongeluk vakantiehuisje geboekt
In een recente zaak had een vrouw via internet per ongeluk een vakantiehuisje geboekt. Hoewel de website aangaf dat pas bij stap 4 de boeking definitief zou worden, was het systeem zo ingericht dat je de knop ‘definitief boeken’ moest aanklikken om van stap 3 naar stap 4 te gaan, waardoor de boeking – in tegenstelling tot wat de site vermeldde – direct definitief werd. De vrouw wilde de boeking annuleren, maar dat ging niet meer. De vrouw betaalde niet en toen het bedrijf achter het geld aanging, gaf de vrouw niet thuis. Het bedrijf probeerde toen via de rechter het geld alsnog te krijgen.
Onduidelijke boekingsprocedure…
De rechter probeerde ter controle zelf de boekingsprocedure uit. Ook hij dacht dat hij eerst nog naar een vervolgpagina (stap 4) zou worden geleid, nadat hij de knop ‘definitief boeken’ had ingedrukt. De boeking werd echter direct definitief. Deze procedure was volgens de rechter bij dergelijke online boekingssites ongebruikelijk.
…voor rekening van bedrijf
Door gebruik te maken van een dergelijke onduidelijke boekingsprocedure – waardoor de kans dat iemand zich daarbij vergist erg groot is – kon het bedrijf onder deze omstandigheden niet in redelijkheid verlangen dat de vrouw aan de boeking werd gehouden. Het risico van een dergelijke vergissing diende dan ook voor rekening van het bedrijf te blijven. De vordering van het bedrijf werd dus afgewezen.
Google Earth is geen gratis fotoalbum
Hoewel je het niet zo zou zeggen, zijn de plaatjes van Google Earth auteursrechtelijk beschermd en mogen dus niet zo maar overgenomen worden.
Geografische gegevens van de hele wereld binnen handbereik, staat op de website van Google Earth te lezen. De website biedt een onuitputtelijke bron aan beeldinformatie van de meest afgelegen plaatsen op aarde. Hoe zit het eigenlijk met het auteursrecht op deze beelden?
Deze vraag kwam aan de orde, toen een reclamebureau nietsvermoedend gebruik had gemaakt van Google Earth voor twee folders voor de stichting Het Groene Hart. Voor de ontwerpen van de folders werden meerdere foto’s van Google Earth gebruikt. Het bedrijf dat deze foto´s oorspronkelijk had gemaakt, stapte naar de rechter en eiste een vergoeding.
Wie maakt de foto´s voor Google Earth?
Een deel van de foto´s die via Google Earth kunnen worden bekeken, is afkomstig van Aerodata, met name dat gedeelte dat betrekking heeft op Nederland en een strook van België. Aerodata heeft daartoe met Google een overeenkomst gesloten. Het beeldmateriaal van Aerodata is overigens op Google Earth te zien als één geheel, waarbij geen individuele opnames kunnen worden onderscheiden.
Niets nieuws
Opmerkelijk genoeg had het reclamebureau kunnen weten dat het met Aerodata in conflict zou kunnen komen. In 2007 gebruikte het NOS Journaal beelden van Google Earth zonder vermelding van de auteursrechthebbende Aerodata, waarop Aerodata de NOS vriendelijk verzocht dat voortaan wel te doen. Google zelf vermeldt wel overal het auteursrecht van Aerodata. Hoewel in de voorwaarden van Google Earth staat beschreven dat commercieel gebruik van de beelden alleen na toestemming is toegelaten, neemt dat niet weg dat verschillende media en bedrijven ongevraagd gebruik blijven maken van de beelden.
Het reclamebureau stelde zich bij de rechter op het standpunt dat van de beelden gebruik gemaakt mocht worden omdat het een licentieovereenkomst had met Google Earth. De rechter nam hier echter geen genoegen mee. De voorwaarden van Google Earth impliceren weliswaar dat niet-commercieel gebruik zou zijn toegestaan, maar voor commercieel gebruik geldt dat er toestemming moet worden gevraagd. Aangezien het reclamebureau betaald werd voor het maken van de folders, had het de toestemming van Aerodata nodig.
De rechtbank oordeelde dat zowel het reclamebureau als de stichting Het Groene Hart inbreuk had gemaakt op de auteursrechten van Aerodata, met als gevolg dat er een vergoeding van 19.500 euro betaald moest worden.
FOK! vindt levenswerk moordenaar Oslo (video)
We mogen graag klagen over FOK! en ze geen seconde serieus nemen. Daar is het FOK! voor. Deze keer hebben ze echter een wereldprimeur. Bezoekers van die site hebben namelijk het levenswerk van Anders Breivik gevonden. Daarin beschrijft hij zijn weerzin tegen de multi-culturele samenleving. Bovendien beschrijft hij vanaf pagina 362 in het 1.500 plus bladzijden tellende document hoe je een perfecte aanslag plant.
In het schrijven staat ook een lijst met partijen die vanwege hun cultuurmarxisme fout zijn bevonden. CDA, SP, PvdA, VVD, GroenLinks en de ChristenUnie komen daar ook op voor, terwijl de PVV en LPF de goedkeuring van onze gek krijgen. De mensen van FOK! leggen het zelf even verder uit. Het schrijven van Breivik wordt inmiddels overal van het internet gehaald. Want dat mogen de mensen natuurlijk niet lezen. Download het zip-bestand daarom van onze server.
Breivik plaatste een paar dagen voor zijn daad ook een video op YouTube. Dat ding ziet u hieronder via LiveLeak. Doen we meteen een tweet van de man die hij afgelopen week verstuurde.
Chris Hansen betrapt via verborgen camera
Oh, ironie. Chris Hansen is presentator van het programma ‘To catch a predator‘, waarinhij pedoseksuelen via verborgen camera’s betrapt op onjuiste taferelen. Nu is de beste man zelf betrapt. Op vreemdgaan welteverstaan. Roddelvod The National Enquirer volgde de 51-presentator die een afspraak had met ene Kristyn Caddell, 31 lentes jong.
‘Als je geen seks met me hebt, ga je eerder dood’
Als een vrouw seks heeft met een man omdat ze denkt dat ze anders eerder dood gaat, dan kan er juridisch gezien niet van verkrachting gesproken worden.
Maar liefst vier vrouwen zijn het slachtoffer geworden van een moderne Raspoetin. De man deed zich voor als medium, die visioenen had waarin de vrouwen vroegtijdig zouden overlijden. De vrouwen konden dit prematuur verscheiden voorkomen door het openen van hun negatieve chakra’s en het opheffen van blokkades in het lichaam, oftewel: seks.
Meerdere malen Het zelfbenoemde medium ontving de vrouwen, omdat deze hulp zochten bij hun kwalen. De man maakte daar handig misbruik van door hen voor te houden dat als ze niet meerdere malen intiem met hem zouden zijn, ze voortijdig deze wereld zouden verlaten. De vrouwen waren hiervan dusdanig onder de indruk, dat ze zich meerdere malen lieten verleiden. Later deden ze allen aangifte van verkrachting tegen de charlatan.
Volgens het gerechtshof had het er alle schijn van dat de 43-jarige door misbruik van overwicht of misleiding de vrouwen ertoe had gebracht seksuele handelingen te ondergaan. De man had hen echter niet gedwongen, dus van verkrachting kon geen sprake zijn.
Dwang is een vereiste Uit de verklaringen en het bewijs viel onvoldoende af te leiden dat de man de vrouwen daadwerkelijk had gedwongen. Dwang is een vereiste om van verkrachting te kunnen spreken, waarbij dwang wordt aangemerkt als het uitoefenen van een zodanige psychische druk door de dader op een slachtoffer, dat het slachtoffer zich daardoor niet kan verzetten.
Een visioen waarin een slachtoffer overlijdt als ze geen seks heeft met de ziener, is niet van een dusdanige orde dat van een dergelijke dwang gesproken kan worden.
Gevonden: het anker van Kapitein Zwartbaard
Anker van kapitein Zwartbaard gevonden, kopt nu.nl afgelopen maandag. Spreekt tot de verbeelding. Een anker valt niet zomaar van een schip af, om maar ergens mee te beginnen. Want hoewel het anker gevonden is in een scheepswrak, was dat niet het het wrak waar het anker ooit aanhing. Het anker is afkomstig van de Queen Anne’s Revenge, het schip waarop Zwartbaard vijf maanden later een fatale nekslag met een zwaard kreeg.
Heeft Zwartbaard het anker expres laten zinken? Ik zou niet weten waarom, maar goed, Zwartbaard heet Zwartbaard omdat hij tijdens gevechten brandende lonten in zijn baard knoopte (wiki, dus waar), dus dan zal ie wel meer rare dingen doen ook. Zoals ankers laten zinken.
Kan ook best een typische piratenhobby zijn natuurlijk. Na het schepen roven, rum zuipen en wijven neuken in de plaatselijke herberg lekker ankers laten afzinken. Met een lont in je baard het ankertouw doormidden hakken en dan met z’n allen kijken hoe dat ding naar de bodem zinkt. Of misschien had Zwartbaard net een schip gekaapt met een nieuw type anker, en heeft ie ze verwisselt. Pimp my car, maar dan met piratenschepen. Voer Zwartbaard ineens rond met een verlaagd anker met een luchtinlaat op de motorkap ofzo.
Dat laatste denk ik trouwens niet. Het gevonden anker is dik drie meter lang, dus Zwartbaard voer sowieso al rond met de Ferrari onder de ankers. Een anker van 330 centimeter, die wissel je niet even in voor een andere. Nee, het anker is waarschijnlijk na een stevig avondje yoho yoho en een vat met rum in een overmoedige bui met één gigantische haal naar de bodem gezwiept. Piraten onderling. Staan ze te ankerzwiepen voor je het weet. Daarna heeft Zwartbaard dus vijf maanden met een ankerloos schip rondgevaren. Lijkt me fijn. Nergens aanleggen, maar gewoon je nest induiken en maar zien waar je de volgende morgen wakker wordt. Dat was dus tussen twee schepen van het leger, in het geval van Zwartbaard. Wordt je bij de ochtendkoffie omringd door een bataljon piratenjagende Engelse soldaten, die maar wat graag je hoofd met lonten en al van je pens scheiden. Is ze gelukt ook. Moesten ze eerst wel twintig keer op Zwartbaard inhakken en hem vijf keer in z’n lijer schieten, maar dan heb je ook een dode piraat.
Schrale troost voor Zwartbaard; in zo’n geval heb je dus helemaal geen flikker aan een anker. Ook niet als het een jetser van drie meter is.
