Naam: Simone Claudia O’Niel
Geboorte datum: 27-06-1978
Geboorteplaats: Amsterdam
Woonplaats: Amsterdam Zuidoost
Afkomst: Surinaams/Oostenrijks
Opleidingen: MAVO/HAVO/HBO Cultureel Maatschappelijke Vorming
Beroep: Tiener-/Jongerenwerkster

Mijn naam is Simone O’Niel, ik ben 31 jaar oud en nummer 4 op de lijst van de politieke partij Bijlmer Style.

Ik ben geboren in de Amsterdamse Pijp, op mijn 7e is ons gezin verhuist naar Amsterdam Zuidoost. Daar heb ik een fijne jeugd gehad. Ik ben niets te kort gekomen, veel liefde en aandacht van mijn ouders en altijd heerlijk buitenspelen met vriendjes en vriendinnetjes.

Totdat ik in groep 8 kwam van de basisschool waar ik op zat. Het slechte nieuws kwam rond de cito toets periode. Onze docent constateerde na bezoek te hebben gebracht aan andere basisscholen dat onze school/klas zo ongeveer 3 aar achterliep met de lesstof! Zo en nu? Ik werd thuis extra ondersteund met leren, verschillend lesmateriaal werd ingekocht en ik moest hard leren. Het uiteindelijke resultaat van de Cito toets was VBO/MAVO en een beetje HAVO.
Met mij hadden nog 1 of 2 kinderen dezelfde score. De rest van de klas VBO.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat een behoorlijk deel van mijn generatie tussen de 30-40 jaar de dupe is geworden van de achterstand van het onderwijs op de desbetreffende school. Dat zij hun toekomst niet zelf in de hand hadden ook al scoorden zij goede cijfers in de klas. De stof waarop zij werden afgerekend hebben zij aan het eind van de rit nooit gehad. Ik had ouders die wisten hoe zij mij moesten ondersteunen en motiveren tot het behalen van een hogere score. Maar diegene die dat niet hebben zijn volkomen overgeleverd aan het systeem. Zij hebben bij voorbaat een achterstand en zullen die mogelijk overdragen op hun kinderen.

Ik wil dat nooit meer iemand in dit stadsdeel zo een falen van een systeem ondervindt.
Iedereen heeft recht op goed onderwijs. Uiteindelijk zal per individu blijken wat zijn of haar niveau is. Je kan niet bij voorbaat een hele groep een paar stappen naar achter zetten met het idee dat zij het op de “normale” manier niet aan kunnen.

Helaas hoor ik nog te vaak van tieners, jongeren en docenten van met name het voortgezet onderwijs en mbo, dat zij vinden dat het onderwijs nog een hoop te wensen overlaat. Docenten die 4 of meerdere vakken geven waarvoor zij niet bevoegd zijn. Leerlingen die vinden dat zij niet gestimuleerd worden en uitgedaagd tot leren. Geef zelf toe welke puber is 100% gemotiveerd om naar school te gaan. Die prikkels moeten voor een deel van buitenaf komen. Van een docent die begeisterd is van zijn vak en graag leerlingen uitdaagt. Maar is dit wel mogelijk als er regelmatig slechts les uit het antwoordenboek kan worden gegeven. Steeds meer stress tussen docenten en leerlingen ontstaat.

Ik wil dat scholen elke cent ontvangen waar zij recht op hebben om al wat krom is recht te trekken. Trainingen voor docenten, voldoende docenten, uitdagend lesmateriaal en de mogelijkheid om met externe partijen samen te werken.

Na de basisschool ben ik naar het Spinoza Lyceum gegaan in Amsterdam Zuid en heb daar vervolgens de MAVO en HAVO afgerond. Een keuze voor een vervolgopleiding maken vond ik moeilijk. Aangezien ik altijd een luisterend oor heb voor anderen leek het mij leuk iets met mensen te gaan doen. Zodoende ben ik de opleiding Cultureel Maatschappelijke Vorming gaan volgen aan de Hogeschool van Amsterdam.
Gedurende mijn opleiding heb ik al mijn stages gelopen in Zuidoost, bij destijds welzijnsorganisatie BZO. Ik kon overal stage lopen maar ik wilde graag iets voor de jeugd in mijn buurt doen. Ook heb ik tijdelijk gewerkt als coordinator in buurtcentrum Holendrecht. Vervolgens ben ik gaan werken in de kinderopvang in Zuidoost en West en werk ik momenteel als tiener-/jongerenwerker in Amsterdam Oost.

Mjin hart ligt bij de jeugd. Ik vind het belangrijk dat iedereen gelijke kansen krijgt. Het is gemakkelijk om te zeggen”opvoeding begint thuis”. Helaas kun je als kind niet kiezen hoe je opgevoed wordt. Als je wordt geboren in een gezin waar pappa het voor gezien houdt en mamma keihard in haar eentje moet werken om het gezin te onderhouden, is het helaas vaak zo dat je snel volwassen moet worden. Kinderen in deze situatie groeien vaak grotendeels op straat op. Daar hebben zij voorbeelden. Oudere jeugd, vriendjes en vriendinnetjes. Op straat moet je hard zijn want jij bent degene die jezelf moet beschermen. Je hebt geen tijd om te denken aan hobby’s en mamma heeft daar waarschijnlijk geen geld voor.
Of als je wordt geboren in een gezin waar mamma nog een tiener is. Zelf nog opgroeiend, weinig levens ervaring geen studie afgerond en veel onzekerheden over de toekomst.

Ik ga er van uit dat iedereen het beste wil voor zijn kind maar soms veranderen situaties zo dat je niet het beste kan geven.

Als je er van uit gaat dat een groot deel van de ontwikkeling van een kind buitenshuis gebeurt vind ik het de verantwoording van het stadsdeel om de mogelijkheden te creeeren voor een positieve ontwikkeling van het individu. Op het gebied van Educatie, arbeid, Kunst, Cultuur en Sport.

Politieke partij Bijlmer Style is opgericht voor de jeugd in Zuidoost. Middels deze partij wil ik mij inzetten voor de verbetering van bovengenoemde gebieden. Onder andere door de ontwikkeling van krachtcentra in beweging te zetten. Geen oubollige buurtcentra die niet meer voldoen aan de ontwikkelingen van 2010. Maar centra waarin verschillende instanties verenigd zijn. Waar de jeugd de mogelijkheid heeft zich te ontwikkelen en de resultaten zichtbaar zijn.

De jeugd van Zuidoost is assertief. Geef ze de mogelijkheid om zich geen slachtoffers te noemen van het systeem maar zelfredzaam te worden met een positief zelfbeeld en een positief toekomst beeld.

Text: S.C. O’Niel// Foto: Ilja Meefout

Related posts:

  1. Bijlmer Style presenteert De Raad: nr.2: Gideon Everduim
  2. Bijlmer Style presenteert De Raad: nr.3: Joyce Wildschut
  3. Partijbijeenkomst Politieke Partij Bijlmer Style